از جناب منصوری شنیده ام که میزان استفاده ی شفاهی و مکتوب از کلمات انگلیسی نزد کسانی که آشنایی چندانی با این زبان ندارند  و نیز کسانی که دانش قابل ملاحظه ای در این زبان دارند چندان بالا نیست. در عوض کسانی که آشنایی در حد متوسط با انگلیسی دارند( نظیر خود من که صاحب باز... مصلوب باشم) در محاورات روزمره و نوشته هایشان به وفور از این کلمات استفاده می کنند. البته الان دیگر دوره ای نیست که کسی به انگلیسی خواندن یا انگلیسی دانستن اش افتخار کند چون هم تعداد کسانی که انگلیسی می دانند زیاد شده و هم راه آشنایی با این زبان یا دیگر زبان های خارجی هموارتر شده است. با این حال هنوز هم می توان فخرفروش های جاهلی را دید که با کلماتِ خارجی بازی می کنند. آن ها وقتی این کلمات را اشتباه به کار می برند رسوا می شوند و شباهت فوق العاده ای پیدا می کنند با مغازه داران وسط جاده ها که چه بلاها که بر سر کلمه ی مظلوم welcome نمی آورند!

از خطاهای ناشیانه و جاهلانه که بگذریم، ملاحظه ی برخی خطاهای فاحش و عجیب در نگارش کلمات انگلیسی در جاهایی که کمترین احتمال خطا می رود واقعا شگفت آور است. اخیراً ۳-۲ نمونه از این خطاها را دیده ام که یکباره آدم را هم می خندانند و هم می گریانند:

۱- طراح پوستر بیستمین جشن رونمایی کتاب که مربوط می شد به رونمایی کتاب مجاهدین خلق؛ پیدایی تا فرجام وقتی می خواسته عنوان انگلیسی کتاب را هم در پوستر بیاورد به جای mojahedin نوشته ojahaedin . توجه دارید که طراحی یک پوستر کار چندان سختی نیست ولی دقت زیادی می خواهد. دو اشتباه در نگارش یک کلمه واقعاً شرم آور است.

۲- یکی از اولین کلماتی که در آموزش زبان انگلیسی به ما یاد می دهند middle است به معنای "میانه". مشخص است که "خاور میانه" را باید نوشت: middle east. شرکت ایرانیِ خاورمیانه که تولیدکننده ی لباس زیر است، لباس زیری طراحی کرده که روی بسته ی آن چهار بار نوشته شده: MIDDEL EAST. من که هرچه فرهنگ لغات آکسفورد را نگاه کردم middel در آن نیافتم! با مزه تر اینکه روی خود لباس زیر، کلمه ی khavarmiyaneh دوخته شده نه حتی middel east ؛که غلط اندر غلط است. بگذریم که حالا اصلاً خاور میانه چه ربطی به لباس زیر دارد!

۳- تاسف آورترین و شاهکارِ اشتباهات مربوط می شود به موسسه ی انتشارات دانشگاه تهران، ناشر وابسته به دانشگاهِ مادر و قدیمی ترین ناشر دانشگاهی کشور. این ناشر  به مناسبت هفتادسالگی دانشگاه تهران، هفتاد اثر برگزیده ی خود را تجدید چاپ کرده است. یکی از این کتاب ها تاریخ فلسفه در دوره ی یونانی نوشته ی امیل بریه، ترجمه ی علی مراد داوودی است. پشت جلد کتاب، عنوان را چنین نوشته اند: The History of Philosophi in Greek Era . به کلمه ای که زیرش خط کشیده ام که توجه دارید؟! خجالت آور نیست؟